maandag 18 augustus 2014

CUT THE OVERHEAD!

CUT THE OVERHEAD!

Het zonnetje schijnt nog af en toe tussen de regenbuien, maar het altijd wat stillere zomerseizoen bij het modeltekenen loopt ten einde. De mensen komen terug van vakantie en de modellenregelaars zoeken hun lijsten met modellen weer op. De email bliept weer regelmatig. De telefoon rinkelt. Kortom, het nieuwe modeltekenseizoen komt er weer aan. Maar bij sommige tekenclubs nadert een herfst met donkere, hele donkere wolken aan de lucht.

de zon scheen ook deze zomer niet altijd


Zittend op je podium hoor je nog wel eens wat als model. En dan zijn er nog wel eens interessante verhalen van achter de schermen. Nu blijft alles wat je zo te weten komt uiteraard binnen de tekenzaal maar er zijn wel een paar trends in de verhalen te ontdekken.

Die trend is de zorgelijke leegloop bij sommige clubs. Die leegloop wordt voor een heel groot deel veroorzaakt door de vergrijzing. Onder de modeltekenaars en -schilders vinden we vaak relatief veel hoger leeftijden. Logisch, die hebben meestal de tijd en willen die doorbrengen met dingen die ze leuk vinden. Maar als je geen aanwas vanuit lagere leeftijdsgroepen hebt dan gaan leden door hun leeftijd domweg afvallen en verkleint dat je groep.

modeltekenen aan huis
Thuis naar model tekenen, een nieuwe rage
Maar een kleinere groep betekent wel minder inkomsten. Sommige tekenclubs ontvingen ook nog subsidie (vaak in de vorm van sterk verlaagde huur voor de ruimte die men van een gemeente huurt) en die subsidie wordt in tijden van bezuinigende overheden ook steeds moeilijker te krijgen. Kortom, de bodem van het clubspaarvarken begint in zicht te komen.

Je ziet dan dat sommige tekenclubs het gaan zoeken in creatieve oplossingen om leden te werven en soms met opmerkelijk succes. Dit zijn vooral de tekenclubs waar de tekenaars zelf alles regelen. Daar zit vaak de creativiteit wel om een goede oplossing te vinden.

Waar echte problemen ontstaan is bij de tekenclubs met een apart bestuur dat zelf niet meedoet met teken- en schildersessies. Vaak vrijwilligers met een bestuurlijke achtergrond. Bij dit soort bestuurders zie je meestal de bekende Pavlov-reactie uit de Amerikaanse managementleer. Gaat het financieel niet helemaal goed? Ga overal op bezuinigen! Of zoals een "echte manager" dan roept: "Cut the overhead!".

De slechte resultaten gaat men dan dus vooral bestrijden met bezuinigingen. Op het model bijvoorbeeld. Men gaat over op portretsessies in plaats van modelsessies. Wat natuurlijk alleen zin heeft als men de portretmodellen minder betaalt. Maar dat is een onderwerp voor een ander artikel.

Niet iedere modeltekenaar is hier echter van gediend. Er is best een verschil tussen portret en model. En er wordt dan ook heel wat gemopperd op dit soort besluiten. En er zijn tekenaars die in de pauze vragen of jij als model dat overal komt misschien adressen weet waar men nog wel model tekent. Het resultaat van de bezuiniging? Vaak nog minder leden. En dus nog minder inkomsten.

Tekening Willeke Frima, Kunstkwekerij in Aalsmeer

Een andere creatieve oplossing die je tegenkomt is het gewoon helemaal niet meer betalen van modellen. In de ogen van sommige bestuursleden moet een model kennelijk gewoon hardstikke blij zijn dat hij of zij mag komen. Beloning is dan een tekening van één van de deelnemers. Deze vorm van betalen is kennelijk afgekeken van het TFP-principe uit de modelfotografie waar het model foto's krijgt in ruil voor poseren.

Misschien dat sommige modellen hier nog wel in meegaan. Als je bijvoorbeeld op een website als www.kunstinzicht.nl kijkt dan zie je een groot aantal mannelijke modellen die zichzelf gratis aanbieden als naaktmodel. Maar veel modellen zullen bedanken voor de eer, temeer daar de vraag naar vooral vrouwelijke modellen nog altijd lijkt te groeien en men dus gewoon naar een andere opdrachtgever gaat.

dynamisch modeltekenen voor de echte liefhebber.
Is dynamisch modeltekenen
ook iets voor u?
En het effect? De ervaren modellen komen niet gratis. Die zien hun werk als een vak Niet elke modeltekenaar wil elke week een man tekenen. En vertrekt dus ook. De club zal nog meer leden verliezen.

En het laatste waar maar al te graag op bezuinigt wordt is de werving van nieuwe leden en de begeleiding daarvan. En over de aanpak die op sommige tekenclubs soms gehanteerd wordt kun je als model een boek schrijven. Ik kan me voorstellen dat iemand die daar een keer komt kennismaken soms nooit meer iets van zich laat horen.

We zien dus dat de bestuurlijke "cut the overhead" benadering in dit soort situaties niet werkt. Het versterkt de negatieve spiraal die al voor zoveel problemen zorgt. Speelt dit ook bij uw club? Trek dan toch het bestuur eens aan het jasje.

Of stuur "per ongeluk" dit artikel eens toe aan het bestuur. Ik word wel vaker gebeld door bestuursleden voor advies op dit soort punten. Ook dat hoort bij het werk van een goed model, nietwaar?

mijn facebook profiel mijn linkedin profiel mijn twitter profiel

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen