donderdag 8 januari 2015

Sommige modellenregelaars vegen meer schoon dan de vloer

Sommige modellenregelaars vegen meer schoon dan de vloer

Soms heb ik een onderwerp bij de kop op dit weblog dat meer losmaakt dan andere. Een stuk over poseertarieven scoort altijd enorm, dat weet je al van te voren. Met dat onderwerp kun je wachten op de reacties. Maar dat het door mij in het vorige artikel geschetste "probleem" over de onmogelijkheid om bij bepaalde tekenclubs en academies binnen te komen zo zou leven had ik niet verwacht. Het raakte kennelijk een gevoelige snaar.

Het artikel heeft een aantal hele leuke reacties opgeleverd, die allemaal het geschetste punt wel onderschreven. Ik pik er willekeurig een paar uit, waarbij ik natuurlijk geen namen of plaatsen ga noemen. Ik zet er wel de achtergrond van de reageerder bij:

De duidelijke modellenregelaar X:
 "Als modellenregelaar bepaal ik wie er wanneer komt. Als iemand het daar niet mee eens is moet die maar modellenregelaar worden. En ik heb een vaste groep modellen waar ik de voorkeur aan geef."

Een regelaar van een organisatie met meerdere tekenclubs:
 "Er zijn modellenregelaars die nu eenmaal uitsluitend met jonge, vrouwelijke modellen werken. Andere modellen zullen bij hen inderdaad kansloos zijn."

Meerdere vrijwel gelijke reacties van modellen:
 "Volkomen herkenbaar. Er zijn een aantal clubs die je geen antwoord geven als je contact opneemt. Zelfs een korte afwijzing is kennelijk al te veel werk. Of ze houden je aan het lijntje."

Nog een modellenregelaar uit een grote stad:
 "Ik word wekelijks door een aantal modellen gebeld die willen komen poseren. Sommige modellen nemen beslist geen genoegen met een afwijzing en gaan er dan juist extra tegenaan. Ze blijven druk uitoefenen. Sommigen gaan op de emotionele toer over hun huur die ze betalen moeten en dergelijke. Die vraag je dan uiteindelijk maar een keer om even van ze af te zijn, maar het geeft wel klachten van cursisten die inderdaad met voorstellen voor andere modellen komen. Ik denk dat ik ga stoppen met modellen regelen. Het is zo niet leuk meer."

Een cursist:
 "Ik ben bang dat als je er teveel van zegt dat jij dan de modellen mag gaan regelen. En daar heeft niet iedereen de tijd en mogelijkheden voor"

Een tekenaar:
modeltekenen aan huis
Thuis naar model tekenen, een nieuwe rage
 “een ervaren model neemt vaak zulke moeilijke standen aan en daar worden we onrustig van” Dat is wel goed want dan heb je als model een terugkoppeling maar helaas koppelt niet iedereen dit soort zaken terug. En dan vraag men je gewoon niet meer.

Een docent:
 “Bij ons regelt de administratie de modellen en daar hebben we als docenten verder niets over te vertellen, laat staan de cursisten. Dat is niet alleen lastig maar voor die administratie is een model een model. Klaar. De kwaliteit van een model zegt hen niets.”

Twee eerlijke modellenregelaars:
 "Wij kunnen geen ervaren modellen betalen" en "Modellen zijn gewoon te duur. We laten wel een familielid of buurvrouw zitten en doen dan alleen portret en gekleed model".

Een collegamodel:
 "Heel eenvoudig. We zijn gewoon te bijdehand. Sommige modellenregelaars zitten daar helemaal niet op te wachten".

Een ander collegamodel:
 "Het gaat bijna altijd mis na wisseling van een modellenregelaar. Die hebben kennelijk een soort vernieuwingsdrift, waardoor de bestaande pool van modellen wordt afgedankt en dan ook helemaal niet welkom meer is."

dynamisch modeltekenen voor de echte liefhebber.
Is dynamisch modeltekenen
ook iets voor u?
Leuke en treffende reacties, dat zeker. Vooral dat laatste punt bleef bij mij hangen. Ik heb eens een paar gevallen op een rijtje gezet waar ik van het ene op het andere moment niet meer kwam en inderdaad: in ALLE gevallen was dat samengevallen met een wisseling van de modellenregelaar. Het was mij zelf nog niet eens zo opgevallen. Met wat moeite heb ik ook wel eens een keertje de gegevens van zo'n nieuwe modellenregelaar achterhaald en toen mocht ik een paar keer komen maar toen hield het toch weer op.

Kennelijk maakt een nieuwe regelaar schoon schip. Hoe luidt het spreekwoord ook al weer? Nieuwe bezems vegen schoon. En dat geldt dan kennelijk niet alleen voor de vloer van het atelier waar aan modeltekenen wordt gedaan.

CONCLUSIE

Al met al lijkt het toch wel duidelijk dat het vooral de persoonlijke voorkeuren van de modellenregelaars zijn die bepalen wie er komt poseren en dat democratie er een minimale rol lijkt te hebben. Wellicht iets waar ook de clubs zelf of de besturen van tekenclubs rekening mee moeten houden.

Tenslotte is dit artikeltje en het vorige gebaseerd op vragen vanuit hun eigen (betalende!) leden. En het tevreden houden en vooral het vasthouden van leden is toch belangrijk. Dat zien we wel aan het aantal tekenclubs dat uiteindelijk onvoldoende leden heeft om het vol te houden.

TIPS

En ik ben nog tegen twee tips opgelopen: "Bij onze groep mag er iedere keer iemand anders een voorkeur voor een model geven en die bepaalt dan ook de standen." En een soortgelijke: "Iedere sessie zorgt er iemand anders voor een model. We hebben geen vaste regelaar."

In elk geval ben ik blij met de vele reacties. En voor de modellen die het geschetste probleem herkennen is er één schrale troost: We hebben er als model kennelijk allemaal op onze eigen manier mee te maken.



mijn facebook profiel mijn linkedin profiel mijn twitter profiel

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen