maandag 8 december 2014

Vliegende schotels en andere raadsels voor modellen

Vliegende schotels en andere raadsels voor kunstmodellen

Als kunstmodel dat al een fors aantal jaren meeloopt in het wereldje van het modeltekenen heb ik inmiddels ook veel leuke contacten opgebouwd met ondermeer cursisten. En veel cursisten kom je dan her en der tegen. Deze zijn kennelijk niet zo honkvast en veranderen op zijn tijd nog wel eens van opleidingsinstituut. Of ze doen gewoon een aantal cursussen tegelijkertijd. Dat komt ook regelmatig voor.

Vliegende schotels en andere raadsels voor kunstmodellen
pastel Dick Houweling
En dan komt in een gesprekje in de pauze regelmatig de bekende vraag terug: "Wanneer kom je nu eindelijk eens bij ons poseren?". En als je hen dan vraagt waar "ons" dan wel is, dan staat dat adres altijd op een vast “lijstje” van academies en tekenclubs waar ik niet binnenkom. Een lijstje dat ik in de loop der tijd heb opgebouwd. Een vrij kort lijstje gelukkig, maar wel met al jarenlang steeds dezelfde namen van academies en tekenclubs er op.

Niet dat ik deze academies of tekenclubs niet ken. Ik heb er in een grijs verleden wel eens contact mee gehad. Sterker nog, ik kreeg zelfs beloften dat men weer contact op ging nemen. Soms belt men nog wel of je over drie kwartier in Amsterdam in kunt vallen. Men weet dus kennelijk wel van je bestaan, maar verder dan dat is het nooit gekomen.

Meestal vraagt de betrokken cursist dan om een visitekaartje dat ik altijd op zak heb. En ik geef het uiteraard ook altijd. Meestal wordt dat dan geaccepteerd met een goed bedoeld "Nou, ik ga er beslist achteraan. Het is heel raar dat je bij ons niet komt.".

En ik ga ervan uit dat het ook nog wel op de juiste plaats terecht zal komen. Daarvoor is de ontvanger gewoon te enthousiast.  En dat was het dan weer voor deze keer. Diepe stilte volgt gewoonlijk.

dynamisch modeltekenen voor de echte liefhebber.
Is dynamisch modeltekenen
ook iets voor u?
Ik heb na alle moeite die ik er in gestoken heb, inmiddels bij de academies en tekengroepen op mijn lijstje de handdoek in de ring gegooid. Ik ga ervan uit dat ik daar nooit en te nimmer als kunstmodel binnen zal komen. Ondanks de goede bedoeling van een groep zeer enthousiaste cursisten die je er toch kennelijk graag zou zien verschijnen.

Nu is het verder helemaal niet iets om wakker van te liggen, maar de enige vraag waar je toch mee rond blijft lopen is hoe het komt dat je vele tientallen referenties hebt en toch ondanks de inspanningen van deze enthousiaste mensen bij een paar academies en clubs domweg niet binnenkomt.

Ik kan me voorstellen dat modellenregelaars het volledig gehad hebben met modellen die zichzelf constant aan lopen te bieden. Of met modellen die bij het poseren ander irritant gedrag lopen te vertonen. Maar daar is geen sprake van, om de doodeenvoudige reden dat ik ze na ooit één keertje verder niet meer benader en als je er niet komt kun je je ook moeilijk irritant gedragen, nietwaar?

En er bestaan nogal wat “mannen tekenen mannen” clubs waar je als vrouw uiteraard niet welkom bent. Ok, logisch. Ook hoor je nog wel eens klachten van cursisten dat bepaalde modellen veel en veel te vaak komen en dat dit wat hun betreft wel eens wat minder zou mogen. Maar ook dat kan hierbij dus nooit de reden van dit probleem zijn.

modeltekenen aan huis
Thuis naar model tekenen, een nieuwe rage
Kortom, ik weet echt het antwoord op dit raadsel niet. Maar de grote schare lezers van dit weblog hebben er wellicht wel een idee over (of ze horen wel eens iets) en dan kunnen modellen er hun voordeel mee doen.

Want ik ben beslist niet de enige die met dit vreemde probleem geconfronteerd wordt, zo weet ik uit gesprekken met collega-modellen.

Opmerkelijk genoeg schijnt dit verschijnsel zich vooral bij de meer ervaren en vooral zelfstandige modellen voor te doen. En dan kan een andere klacht die je nog wel eens hoort, namelijk dat ervaren modellen nog wel eens “te compliceerde” standen aannemen, mogelijk een rol spelen. Sommige tekenclubs geven zelfs ronduit toe dat hun club ook een sociaal doel heeft en dat het modeltekenen allemaal wel leuk en gezellig moet blijven en dus ook weer niet al te veel inspanning moet kosten.

Dus heeft u een idee waarom modellenregelaars bepaalde modellen consequent buiten de deur houden? Zet het even hieronder. Zonder de naam van het betreffende model erbij natuurlijk. We willen het algemeen houden.

De modellen zullen u er dankbaar voor zijn, want terugkoppeling krijgen ze nooit. Komen we ook nog wel eens op terug, net als dat we het raadsel van de vliegende schotels ook een volgende keer wel oplossen.



mijn facebook profiel mijn linkedin profiel mijn twitter profiel

2 opmerkingen:

  1. Heel herkenbaar.
    Ik heb ook ervaren dat er een aantal groepen zijn waar je niet binnen lijkt te komen en die niet de uitdaging zoeken in nieuwe modellen. Recentelijk ben ik via via bij een groep gekomen die al jarenlang een redelijk vast groepje modellen had, de tekenaars en schilders waren erg enthousiast dat er weer een nieuw model was met zijn eigen repertoire aan standen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hans van der Veen17 december 2014 om 09:50

    Ook voor mij heel herkenbaar allemaal.
    Soms heb je geluk, maar het valt niet mee, altijd enthousiast over je maar helaas blijft het daarbij. Jammer , doe het graag poseren, maar zeker als man is het blijkbaar moeilijk om bij sommige academies en tekenclubs binnen te komen.

    BeantwoordenVerwijderen